Cardio-oncologie moet nieuw specialisme worden
Maandag 28 December 2009 09:27
In een review in de Journal of the National Cancer Institute, pleiten Italiaanse artsen voor een nauwe samenwerking tussen oncologen en cardiologen. Zij stellen zelfs de cardio-oncologie als nieuw interdisicplinair werkveld voor. Want met de vergrijzing krijgen steeds meer mensen zowel kanker als een cardiovasculaire aandoening en veel chemotherapie heeft nadelig effect op het cardiovasculair systeem.Risicoscreening
In het review geven Adriana Albini, hoofd van de afdeling Oncologie onderzoek van het Klinische en Research Insituut MultiMedica in Milaan en Francesco Donatelli, bij hetzelfde instituut hoofd van de afdeling Cardiovasculaire aandoeningen, een literatuuroverzicht van de cardiotoxische effecten van een aantal chemotherapieën. Zij benadrukken daarbij het belang van evaluatie van het cardiovasculair risico voordat patiënten een chemotherapeutische behandeling krijgen. De bestaande screeningsmethoden om risicopatiënten op te sporen hebben volgens de auteurs onvoldoende voorspellende waarde. Daarom zijn nieuwe biomarkers of beeldvormende technieken nodig die deze patiënten beter kunnen identificeren. Ook zien Albini en Donatelli een grote behoefte aan richtlijnen voor de behandeling van kanker, die rekening houden met de effecten op het cardiovasculaire systeem van de patiënt.
Cardiotoxiciteit
Een belangrijk doel van de gewenste samenwerking is de zoektocht naar middelen die de cardiotoxiciteit van chemotherapeutica voorkomen, zoals antioxidanten en endotheelbeschermende middelen. Tenslotte vinden beide artsen dat de cardiotoxiciteit van chemotherapeutica al in de eerste fase van het geneesmiddelenonderzoek aan de orde moet komen.
Cardio-oncologie
Volgens Albini en Donatelli hanteren cardiologen een andere benadering van een ziekte dan oncologen. Om interpretatie- en communicatieproblemen te voorkomen willen zij een nieuwe tussendiscipline van zogenoemde cardio-oncologen of onco-cardiologen. “Voor kankers met een slechte prognose is de inzet van agressieve chemotherapie duidelijk en zal het cardiovasculair risico ondergeschikt zijn. Andersom is het bij tumoren met een hoge levensverwachting. Maar de grote meerderheid van kankersoorten zit daar ergens tussen, die vraagt in toenemende mate om interdisicplinair overleg.”
